Shubhasiz, COVID-19 pandemiyasi ko‘pchiligimizning raqs bilan onlayn tarzda shug‘ullanish usulimizni o‘zgartirdi. U raqsga oid raqamli amaliyotlar — mashg‘ulotlar va texnika darslari, harakat kompozitsiyasiga yondashuvlar, xoreografik asarlarni keng ommaga yetkazish, hamjamiyat topish hamda raqs makonlarida tomoshabin va muloqot ishtirokchisi sifatida namoyon bo‘lish tajribamizni tez va sezilarli darajada kengaytirdi. Dunyo miqyosida shunday aniq davrlashtirish imkonini beruvchi — ya’ni "pandemiyagacha bo‘lgan davr"ni undan keyingi umumiy va xilma-xil tajribalarimizdan yaqqol ajratib turuvchi hodisalar kamdan-kam uchraydi. Biroq, faqat uzilishlar va keskin o‘zgarishlarga e’tibor qaratish mavjud bo‘lgan uzluksizliklarni ko‘zdan chetda qoldiradi.